W 1791 był jednym z założycieli Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.
Od 1802 do śmierci był szefem austriackiego Pułku Piechoty Nr 9.
28 czerwca 1812 został marszałkiem Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego. W 1764 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1765 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, w 1762 odznaczony rosyjskim Orderem św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania, w 1808 cesarskim Złotego Runa i carskim orderem Świętej Anny.
Właściciel ordynacji międzyrzeckiej. Administratorem majątków księcia Kazimierza Czartoryskiego był Jan Kanty Brandys.
Pod koniec życia wyjechał do Puław, a następnie do Sieniawy, skąd nigdy nie wrócił mimo nalegań Tadeusza Matuszewica. W 1812 roku podzielił swój majątek między swoje dzieci. Pochowany został w kościele św. Krzyża w Warszawie.
Twórczość Autor utworów dramatycznych, np. Panna na wydaniu (1771), Kawa (1779).
Ważniejsze utwory Monitor, Gdańsk 1763, nr 1 (wyd. przed 7 sierpnia); nr 1–5 (po 11 września) przedr. wraz z podobiznami R. Kaleta: Monitor z r. 1763, w książce: R. Kaleta, Mieczysław Klimowicz: „Prekursorzy Oświecenia”, Wrocław 1953, IBL. Studia Historyczno-Literackie, t. 20, s. 161–168; nr 6 nieznany;