thumb|Lista ziem pruskich z kodeksu Liber Census Daniae (ok. 1210-1231) z pierwszą historyczną wzmianką o Lanzanii (jako Lanlania, ostatnie słowo w pierwszym rzędzie). Laznania traktowana jest tutaj jako odrębna ziemia. thumb|Prusowie w XIII wieku według Henryka Łowmiańskiego. Lanzania znajduje się na terenie plemiennej Warmii na pograniczu z Pogezanią. thumb|Prusy plemienne według Maxa Toeppena (1858). Zaznaczono lokalizację Lanzanii w obrębie Pogezanii. Lanzania (łac. Lansania, niem. Lenzland), hist. Ziemia Łężańska – historyczna kraina na terenie Prus położona w północnej części Wysoczyzny Elbląskiej. Zamieszkiwana w okresie od VI – XIII wieku n.e. przez Łężan – odłam bałtyjskich Prusów, prawdopodobnie Warmów. Zwykle zaliczana do plemiennej Warmii, czasem do pogranicza z Pogezanią lub traktowana jako odrębna ziemia.
Lanzania stanowiła w okresie X–XII w. duży, dobrze rozwinięty gospodarczo i silnie ufortyfikowany staropruski zespół osadniczy kilku tzw. lauks (zgrupowanie kilkunastu pruskich osiedli tzw. waiss).