W przypadku obustronnie otwartych cylindrów oraz butelek, przy podnoszeniu ciśnienia adsorbatu (tzw. gałąź adsorpcyjna izotermy) przy pewnej wartości ciśnienia względnego następuje gwałtowne zapełnienie tych porów adsorbatem, czyli kondensacja. Podobnie przy obniżaniu ciśnienia (gałąź desorpcyjna izotermy) po zapełnieniu porów adsorbentu adsorbatem (nasycenie), ale przy innym, niższym ciśnieniu następuje gwałtowne odparowanie adsorbatu z porów (ewaporacja). Znając kształt porów można przy wykorzystaniu równania Kelvina określić średnicę porów oraz ich ilość (łączną objętość identycznych porów).
Równanie Kelvina Równanie Kelvina (William Thomson, Lord Kelvin) określa wielkość obniżenia lub podwyższenia ciśnienia pary nad meniskiem cieczy w zależności od jego krzywizny:
gdzie: i to promienie krzywizny menisku w 2 prostopadłych do siebie płaszczyznach xz, yz, – napięcie powierzchniowe ciekłego adsorbatu, – objętość molowa adsorbatu, – stała gazowa, – temperatura bezwzględna, – ciśnienie pary nasyconej nad płaską powierzchnią ciekłego adsorbatu, – ciśnienie pary nad meniskiem, przy którym nastąpi kondensacja lub odparowanie.