Szczęśliwego Nowego Roku (ros. Ирония судьбы, или С лёгким паром!, Ironija sudby, ili S logkim parom!) – radziecka komedia z 1975 r., w reżyserii Eldara Riazanowa, na podstawie sztuki S logkim parom! (ros. С лёгким паром!, czyli fraza oznaczająca powitanie po łaźni rosyjskiej, a czasem też po innej gorącej kąpieli). W 1977 r. film otrzymał nagrodę państwową ZSRR. W Polsce znany również pod alternatywnym tytułem Ironia losu (dosłowne tłumaczenie tytułu rosyjskiego), pod którym został wydany na DVD.
Główni bohaterowie wykonują w czasie filmu 9 pieśni rosyjskich. Głosu użyczyli Ałła Pugaczowa i Siergiej Nikitin (nie wymienieni w napisach).
Fabuła Akcja filmu rozgrywa się współcześnie, w noc sylwestrową. Tuż przed planowanym ślubem chirurga Jewgienija „Żeni” Michajłowicza Łukaszyna przyjaciele udali się do łaźni, gdzie nadużywali alkoholu. Przez pomyłkę Żenia trafił do samolotu, którym przyleciał do Leningradu. Tam dociera do mieszkania pod tym samym adresem, jak jego własne w Moskwie. Do drzwi obcego mieszkania pasuje także klucz, którym posługiwał się w Moskwie. Właścicielką mieszkania jest nauczycielka Nadieżda (Nadia) Szewielowa.