Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku nawiązał romans ze swoją sekretarką, Clelią Luro. W 1971 roku ożenił się z nią za co został suspendowany przez Stolicę Apostolską. Pozbawiony prawa do sprawowania funkcji duchownego rzymskokatolickiego poświęcił się pracy społecznej oraz działalności na rzecz żonatych księży. Został wiceprzewodniczącym Federacji Żonatych Kapłanów Ameryki Łacińskiej.

W 1974 roku został zmuszony przez juntę wojskową do emigracji. W latach 1974–1982 mieszkał we: Włoszech, Francji, Meksyku i Peru. Po upadku dyktatury Oscar Alende proponował mu udział w życiu politycznym kraju. Podestá odmówił mu jednak. W 1983 roku odrzucił również propozycję ubiegania się o urząd wiceprezydenta Argentyny.

Do końca życia był aktywistą ruchu żonatych duchownych w Ameryce Łacińskiej i krytykiem obowiązkowego celibatu dla księży rzymskokatolickich.

Był bliskim przyjacielem Jorge Mario Bergoglio, z którym pozostawał w przyjaźni również po odejściu z funkcji biskupa. W 2000 roku na łożu śmierci arcybiskup Buenos Aires wysłuchał jego ostatniej spowiedzi i udzielił rozgrzeszenia.

Zobacz też Emmanuel Milingo Mario Cornejo

Linki zewnętrzne Catholic Hierarchy (en)

Kategoria:Argentyńscy biskupi katoliccy Kategoria:Byli duchowni katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ramos Mejía