W 1991 został adiunktem i objął wykłady z filozofii społecznej. Równocześnie objął funkcje kapelana Garnizonu WP we Wrocławiu i dziekana Śląskiego Okręgu Wojskowego, a w 1992 został redaktorem pisma wojskowego Nasza Służba. W latach 1995–2007 pełnił funkcję proboszcza w oławskiej parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła. W 2004 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i pracy Oświecenie poprawione. Przezwyciężenie błędu antropologicznego (CA 17). Droga rekonstrukcji społecznej. Od 2007 do śmierci pełnił funkcję rektora Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.
Po nagłej śmierci jego wieloletnia partnerka wystąpiła do sądu z wnioskiem o ustalenie ojcostwa swojego trzyletniego syna. Badania DNA, na podstawie próbek pobranych przy zarządzonej przez sąd ekshumacji, potwierdziły ojcostwo księdza.
Publikacje Aby przezwyciężyć kryzys kultury, wyd. Lamis, Wrocław 2003. ISBN 8391695492 Kościół w drodze, wyd. PWT, Wrocław 2003. ISBN 8387318736 Oświecenie poprawione, wyd. PWT, Wrocław 2003. ISBN 8387318698 Społeczność w świetle rozumu i wiary, wyd. PWT, Wrocław 2005. ISBN 838731885X Oblicza chrześcijańskiej nadziei, wyd. PWT, Wrocław 2008. Eucharystia – tradycja czy teraźniejszość?, wyd. PWT, Wrocław 2008. ISBN 9788374541015 Koniec czy początek?, wyd. PWT, Wrocław 2009.