Pochowany na warszawskim cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera E-IX-2-1-12)Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Twórczość W okresie międzywojennym wyrażał swoją aprobatę dla ruchu regionalnego jako nadziei na zachowanie odrębności kulturowej Księżaków. W artykule Gwara łowicka przed widmem zagłady opublikowanym na łamach Życia Łowickiego otwarcie krytykował program szkoły powszechnej, który jego zdaniem nie uwzględniał kultywowania języka gwarowego. Opowiadał się za pielęgnowaniem gwary księżackiej. W artykule Procesy niszczące regionalizm zwracał uwagę na erozję kultury regionalnej, przejawiającą się m.in. w porzuceniu elementów tradycyjnego ubioru ludowego i budownictwa, przypisując ją odgórnym działaniom na rzecz kulturowej unifikacji kraju. Dużo większe nasilenie tego zjawiska obserwował w rodzinnym Sieradzkiem.
Problematyka wiejska pojawia się w utworach autobiograficznych Goździkiewicza – powieściach Głosy z daleka (1938 – wyróżnienie w konkursie "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" w Krakowie), Lipnicki świat (1949), nawiązujących do okresu dwudziestolecia międzywojennego. Wsi powojennej poświęcił m.in. powieść Tarcza samotnika (1960) oraz opowiadania Loty nad porębą (1976), Barwni ludzie szarej okolicy (1979).