Dr Horst Schuman eksperymentował w Birkenau na więźniach i więźniarkach, głównie żydowskich. Zajmował się sterylizacją promieniami Roentgena, polegającą na naświetlaniu jąder i jajników. Aparaty rentgenowskie umieszczone były na podstawach konstrukcji metalowej i poruszane na zabetonowanych szynach. Aparaty połączone były kablami z kabiną izolowaną warstwą ołowiu, w której siedział Schumann i obserwował przebieg zabiegu oraz dozował naświetlenie. Zabiegi te powodowały mdłości, bóle w okolicach podbrzusza, rany oparzeniowe i ciężko gojące się owrzodzenia o różnym stopniu nasilenia. Kontrolnie przeprowadzano również kastracje. Metoda nie dała wyników uznanych za satysfakcjonujące.
Jedną z osób odpowiedzialnych za zbrodnicze badania był również dr Adolf Pokorny, dermatolog i oficer SS, który postulował wykorzystanie rośliny o nazwie barbasco (zawierającej substancję podobną do hormonów) do masowej sterylizacji ludności uznanej przez nazistów za „niepożądaną”. Jego memorandum z 1941 roku przyczyniło się do rozwoju programu badań nad chemicznymi metodami pozbawiania płodności, które w kolejnych latach realizowano także w Auschwitz.