130px Pannir Guettarda speciosa Murugan, Śiwa, Wisznu W Tirućendur wiernym oferowany jest wibhutiprasadam (święty popiół) z liści panniru. 130px Punnai, sultan ćampa Calophyllum inophyllum Murugan, Śiwa Kwiaty są składane w ofierze Śiwie podczas porannej pudży
Drzewa Kult drzew na Półwyspie Indyjskim datowany jest od czasów przedaryjskich. Drzewa symbolizują płodność, witalność i moc siły wegetacji. Reprezentowały też łącznik pomiędzy niebiosami i ziemią. Wzmianki o szczególnych drzewach obfitują w mitologii indyjskiej. W niebiańskim ogrodzie boga Indry, zwanym Nandana, znajduje się pięć specjalnie wyróżnionych drzew (pańćawryksza): mandara (Erythrina sricta), której cień uwalnia od dolegliwości i zmartwień; paridźata (Nyctanthes arbor-tristis); samantaka, wzmacniająca męską płodność; harićandana, czyli sandałowiec (Santalum album), który pomijając już piękny zapach, odstrasza złe duchy; kalpataru, posiadające moc spełniania życzeń (Sisyrinchium bermudianum). Niektóre drzewa związane są w z poszczególnymi bóstwami lub postaciami mitologicznymi, np. mędrzec Markandeja schronił się w konarach bargadu podczas potopu. Kodeks prawny Manusmryti zawiera listę kar za krzywdzenie drzew. W wielu świątyniach ważnym elementem kultowym jest święte drzewo, tzw.