Stale wykorzystywane w ekspozycjach muzeów motoryzacji w Wielkiej Brytanii, a także w kolekcjach prywatnych. Nadal pojawiają się na drogach jako atrakcja imprez.
Autobusy występowały w wersjach RM i RML. RM oznacza Routemaster w wersji o długości do 8,20 m, natomiast RML jest wersją przedłużoną do 9,05 m. W późniejszym okresie eksploatacji stare silniki Leylanda były zastępowane silnikami Scania, Iveco, a obecnie są przerabiane w taki sposób aby spełniały normy spalania obowiązujące w Unii Europejskiej. Autobusy mimo swojego dość znacznego wieku już na etapie projektu miały skrzynie biegów półautomatyczną i automatyczną, a także wspomaganie układu kierowniczego. Dla porównania produkowane w Europie Wschodniej Skody RTO, czy też Jelcze tzw. „Ogórki” nie miały takich udogodnień, a manualne skrzynie nie posiadały synchronizacji, przez co trudno było niewprawionym kierowcom trafić ze zmianą biegów bez charakterystycznego zgrzytu. Poza kolekcjami w Wielkiej Brytanii takie pojazdy znajdują się w dużych metropoliach na świecie. Można je spotkać w Japonii, USA, Emiratach Arabskich, w Australii, Rosji i w Polsce.