Podstawową wadą OQL jest zbyt luźne zintegrowanie z interfejsami i konstrukcjami programistycznymi (ten oczywisty wniosek jest jednak negowany przez twórców OQL). Innymi wadami OQL są: niezbyt precyzyjna semantyka (lub raczej brak istotnego podejścia do specyfikacji semantyki), brak uniwersalności, brak możliwości definiowania widoków i abstrakcji proceduralnych takich jak operacje aktualizacyjne, klasy, metody, zapamiętane procedury i reguły. Wady OQL spowodowały, że jak dotąd nie istnieje pełna implementacja tego języka zgodna ze jego specyfikacją. Niemniej OQL funkcjonuje jako pewien wzorzec obiektowego języka zapytań, zaprzeczający lansowanemu komercyjnemu stereotypowi, że języki zapytań są możliwe tylko dla relacyjnych lub obiektowo-relacyjnych baz danych. Najbliższy idei OQL jest popularny obecnie interfejs Hibernate dostępu do relacyjnych baz danych z poziomu języka Java.
Ponieważ konsorcjum ODMG rozwiązało się, nie jest możliwy dalszy rozwój OQL w ramach tego ciała. Istnieje natomiast propozycja kontynuacji standardu ODMG i języka OQL na terenie znacznie większego ciała standardyzacyjnego o ogromnym autorytecie, jakim jest OMG (Object Management Group). Inicjatywa nosi nazwę "obiektowych baz danych 4.