Emich Carl zu Leiningen (ur. 27 kwietnia 1763 w Bad Dürkheim, zm. 4 lipca 1814 w Amorbach) – niemiecki szlachcic, drugi książę zu Leiningen, syn Carla Friedricha Wilhelma zu Leiningen (bawarskiego szlachcica i wysokiego rangą oficera), ojciec Karla zu Leiningen (niemieckiego arystokraty i polityka).
thumb|left|100px|Herb rodziny zu Leiningen thumb|250px|Księstwo Leiningen Odbudował pozycję swojej rodziny po stratach terytorialnych w wyniku wojen napoleońskich i Kongresie Wiedeńskim. Po wielu zmianach stworzył swoje księstwo na bazie ziem biskupstwa Moguncji (Amorbach, Miltenberg, Eberbach i Tauberbischofsheim), Würzburga (Grünsfeld, Hardheim i Lauda) oraz Palatynatu (Boxberg i Mosbach). Będąc wyznania ewangelickiego objął rządy nad obszarem ok. 1600 km², zamieszkanym przez ok. 90 tys. mieszkańców, w większości katolików. Zaś jego księstwo – po wielu perturbacjach – znalazło się ostatecznie pod zwierzchnią władzą Królestwa Bawarii.
Jako siedzibę obrał Amorbach, gdzie zbudował swoją rezydencję. Oprócz tego założył park romantyczny i zwierzyniec w miejscu, gdzie później jego syn postawił nową siedzibę rodu – Waldleiningen.