Wszystko to, a także słabe osiągi i uzbrojenie spowodowały, że wodnosamoloty były wykorzystywane w bardzo ograniczonym zakresieRegia Marina Italiana.
Produkcję samolotu zakończono w 1941 roku, ogółem wyprodukowano 194 egzemplarze, z których 110 było w służbie w momencie przystąpienia Włoch do II wojny światowej w Europie. Poza okrętami Regia Marina używano ich również na okupowanych przez Włochy wyspach Morza Egejskiego. Jednak konieczność unowocześnienia sprzętu spowodowała stopniową wymianę Ro.43 na przystosowane do katapultowania lądowe myśliwce Reggiane Re.2000. Były one szybsze i lepiej uzbrojone, a relatywna bliskość brzegów w trakcie działań na Morzu Śródziemnym dawała im możliwość bezpiecznego dotarcia do najbliższego lotniska po wykonaniu zadania.
Opis konstrukcji IMAM Ro.43 był dwumiejscowym dwupłatem, wodnosamolotem z pływakiem centralnym, przystosowanym do bazowania na pokładach okrętów. Miał konstrukcję mieszaną: kadłub z rur stalowych kryty był częściowo blachą a częściowo płótnem, skrzydła miały konstrukcje metalowo – drewnianą krytą płótnem i były częściowo składane celem umożliwienia hangarowania. Główny pływak był drewniany, pływaki pomocnicze metalowe. Uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe kal.