Arsanukajew-Dyszninski. lewo|mały|Banknot 100 rubli Emiratu Książę I. Arsanukajew-Dyszninski jednocześnie pełnił funkcję głównodowodzącego siłami zbrojnymi Emiratu. Szefem sztabu był bolszewik M. Chaniejew. Składały się one aż z 7 armii, liczących ok. 10 tys. ludzi, w tym bolszewickiej 5 Armii pod dowództwem Nikołaja F. Gikały. Oddziały były zorganizowane w kompanie i bataliony. Zostały sformowane kompania gwardyjska, kompania karabinów maszynowych, pluton kawalerii i oddział zwiadowczy. W całym północnym Kaukazie powstała wywiadowczo-dywersyjna sieć Emiratu. Nawiązano bliskie kontakty z powstańcami w Kabardii i Osetii. Dobre stosunki utrzymywano z Gruzją, której władze uznały Emirat, wspierając go uzbrojeniem i wyposażeniem wojskowym. W grudniu udało się usunąć z terytorium Emiratu ostatnie oddziały białych. Władze bolszewickie wspierały finansowo Uzun-Chadżiego, ale wobec oswobodzenia kraju wstrzymały dalszą pomoc. W tej sytuacji od stycznia 1920 r. sytuacja gospodarcza i wojskowa Emiratu zaczęła się gwałtownie pogarszać. Autorytet Uzun-Chadżiego upadł. Żołnierze coraz bardziej dezerterowali.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Emirat Północnokaukaski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.