Jelcz D120 napędzany był jednakże całkowicie inną jednostką – pochodzącym z Czechosłowacji silnikiem o zapłonie samoczynnym LIAZ, zabudowanym poziomo za tylną osią. W zależności od odmiany oferowanego modelu, stosowano dwa typy silników. Autobus Jelcz D120 Lux, posiadający 46 miejsc pasażerskich, napędzany był jednostką typu ML637 o mocy maksymalnej 257 KM. Natomiast Jelcz D120 w odmianie Standard, mogący pomieścić jednorazowo 51 pasażerów, otrzymał silnik typu ML636 o maksymalnej mocy 207 KM. Obie wersje wyposażone zostały w mechaniczną skrzynię biegów o pięciu przełożeniach typu PRAGA 5P80.49. Identycznie jak w przypadku Jelcza PR110D, poszczególne wersje modelu D120 – Lux oraz Standard – posiadały odmienne wyposażenie. Odmiana Standard wyposażona była w przesuwne górne szyby okien bocznych, dwa elektryczne wentylatory wyciągowe oraz dwie klapy dachowe, posiadała ponadto uboższe wyposażenie wnętrza oraz fotele pasażerskie pozbawione opcji odchylania. Przeznaczona była głównie dla przedsiębiorstw PKS. Odmiana Lux posiadała natomiast dodatkowo kanały nawiewne z wentylatorami elektrycznymi i indywidualnymi nawiewami na każde miejsce pasażerskie oraz uchylne fotele typu lotniczego. Zrezygnowano tu natomiast z przesuwnych szyb w oknach bocznych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jelcz D120 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.