W 1937 dwukrotnie prowadził wykonanie „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego w Warszawie (24 marca i 7 kwietnia na nabożeństwie żałobnym po zgonie kompozytora), zaś podczas międzynarodowej wystawy sztuki i techniki w Paryżu przedstawieniem baletowym z udziałem Polskiego Baletu Reprezentacyjnego i Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, na którym wykonano utwory Chopina, „Legendę czyli baśń krakowska” Michała Kondrackiego i „Pieśń o ziemi” Romana Palestra. Z Polskim Baletem Reprezentacyjnym występował następnie w Anglii i Niemczech, Warszawie (1938), na Festiwalu Wawelskim w Krakowie (1938) i ponownie w Warszawie (1939) podczas XVII Festiwalu Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej („Harnasie” Szymanowskiego).

1 września 1945 w Krakowie podczas Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej dyrygował Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej prawykonującej Uwerturę skomponowaną w 1943 przez Grażynę Bacewicz. W latach 1945–1946 był kierownikiem muzycznym Teatru Wojska Polskiego w Łodzi, a w latach 1946–1947 dyrygentem Opery Śląskiej w Bytomiu, gdzie przygotował premiery „Strasznego dworu” Moniuszki (1946), „Cyganerii” Pucciniego (1946) i „Aidy” Verdiego (1947). Od 1947 do 1950 r. współpracował z filharmonią w Warszawie. W latach 1949–1972 był dyrygentem opery w Warszawie.