W 1913 zapisał się na Wydział Nauk Przyrodniczych na Uniwersytecie w Barcelonie i rozpoczął studia medyczne, ale w połowie roku akademickiego zmienił zdanie i przeniósł się na studia prawnicze postanawiając zostać notariuszem.
Mieszkając na stancjach i pasjonując się już od wczesnych lat lekturą oraz obserwacją otoczenia, szybko zauważył pustotę życia studenckiego, co z kolei sprawiło, że związał się z innym środowiskiem, które miało ukierunkować jego mlodzieńcze rozdarcie intelektualne, była to la Peña del Ateneo, barcelońskie towarzystwo literacko-naukowe. Josepa Pla pociągała głównie biblioteka oraz przede wszystkim organizowane tam codzienne spotkania dyskusyjne, w których uczestniczyły takie osobistości jak , czy . W tych młodzieńczych czasach ma źródło jego podziw dla Pío Baroja – stałego punktu odniesienia dla ówczesnego pokolenia, jak również wpływ , przyjaciela i mistrza z czasu młodości. Podobno to właśnie za jego namową Josep postanowił odejść od maniery noucentista i postawił ostatecznie na „literaturę dla wszystkich” opartą na «zrozumiałości, klarowności oraz prostocie», ideach, które będą charakteryzować styl całej twórczości literackiej Pla.