Terenu tego broniły: estoński kolaborancki 45 Ochotniczy Pułk Grenadierów SS, batalion niszczycieli czołgów, batalion saperów oraz kompania Volkssturmu, która to jednostka według niektórych źródeł była najliczniejszą z wymienionych.
Dowódca dwóch pułków radzieckich biorących udział w tych walkach – generał-major został tu śmiertelnie ranny odłamkiem pocisku artyleryjskiego. Był to jedyny radziecki generał poległy w województwie opolskim.
Po opanowaniu przyczółków na lewym brzegu Odry zaczęła wzrastać liczebność wojsk radzieckich. 27 stycznia 1945 atakując przy wsparciu czołgów od strony Golczowic zdobyli sąsiedni Mikolin. Te same oddziały wsparte dodatkowymi czołgami próbowały przedostać się 30 stycznia do Skorogoszczy. Jednak Niemcy, dobrze tu umocnieni, zdołali to uderzenie odeprzeć, Rosjanom nie powiodło się także dodatkowe natarcie od strony Naroka. 31 stycznia do walk w okolicach Skorogoszczy napłynęły nowe oddziały radzieckie, które miały nacierać w kierunku na Łosiów. Czerwonoarmiści napotkali tu duże trudności podczas kolejnego forsowania, tym razem Nysy Kłodzkiej. Jednak po 45-minutowym ostrzale artyleryjskim sforsowali Nysę Kłodzką od strony jej ujścia pod Skorogoszczą.