Nazwisko Parnasa zapisano w nauce w nazwie schematu EMP (schemat – Meyerhofa – Parnasa), opisującego ciąg przemian związków fosforowych w mięśniach od fosforolizy glikogenu do wytworzenia kwasu mlekowego.
Opublikował 130 oryginalnych prac doświadczalnych oraz 46 prac przeglądowych i książekKompletna lista prac Parnasa i jego współpracowników z lat 1907–1949 została opublikowana w Postępach Biochemii 32/1986, s. 265–285. Jolanta Barańska, Andrzej Dżugaj, Janina Kwiatkowska-Korczak, Życie i tragiczna śmierć Jakuba Karola Parnasa, wybitnego polskiego biochemika, współodkrywcy glikolizy w: Kosmos, t.57 (2008) Numer 1–2 (278–279) s.1-17, w tym m.in. podręcznik Chemia Fizjologiczna (1922).
Życie prywatne Pierwszą jego żoną była Raissa, z którą miał syna Gustawa Teodora (1908-1979) i córkę Claire Walter (1911–1972), malarkę. Dzieci spędziły całe życie we Francji i zmarły bezdzietnie. Po rozwodzie, ożenił się ponownie w 1920 z Renatą Taubenhaus. Z małżeństwa miał córkę Justynę (1921–1930) i syna Jana Oskara (1923-1995), żołnierza Armii Andersa, następnie II Korpusu Polskiego, uczestnika bitwy o Monte Cassino, po powrocie do Polski i ukończeniu medycyny na Uniwersytecie Wrocławskim wieloletniego ordynatora oddziału chirurgii w szpitalu w CzłuchowieMiędzy Parnasem a Nowakiem-Jeziorańskim.