Jerzy Poradecki (ur. 10 czerwca 1942 w Łodzi, zm. 29 października 2008 tamże) – polski krytyk literacki, literaturoznawca związany od czasu studiów z Uniwersytetem Łódzkim, profesor zwyczajny tej uczelni, edytor i badacz poezji polskiej XX wieku, wybitna postać łódzkiego środowiska literackiego, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza.
Życiorys Doktoryzował się na Uniwersytecie Łódzkim w roku 1972 z twórczości Wilhelma Macha, habilitował się tamże w 1988 rozprawą Aż tu moje skrzydło sięga. Studium o dziejach motywu lotu poety w poezji polskiej. Tytuł profesora uzyskał w 2000 rokupamietnik_literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej-r2009-t100-n1-s253-259.pdf.
Był czynnym uczestnikiem życia literackiego. Zadebiutował jako krytyk w „Odgłosach” w 1965 roku. Pracował jako redaktor w „Odgłosach”, „Nowym Wyrazie”, „Osnowie” oraz jako juror w konkursach literackich, m.in. o „Rubinową Hortensję” i Turnieju Jednego Wiersza pt. „Kobieta” MBP w Tomaszowie Mazowieckim. Pisał m.in. o twórczości Jerzego Andrzejewskiego, Jarosława Marka Rymkiewicza, Czesława Miłosza. Animował spotkania literackie w Poleskim Ośrodku Sztuki w Łodzi, m.in. z Tadeuszem Różewiczem i Henrykiem Grynbergiem.