Poezja trubadurów była wyrafinowana formalnie.
Wpływ poezji prowansalskiej na kulturę europejską Nowe odmiany liryczne, układy stroficzne i formy, które pojawiły się w literaturze za sprawą literatury prowansalskiej rozprzestrzeniły się początkowo w kręgu kultury romańskiej (francuskiej, włoskiej), by za ich pośrednictwem przeniknąć następnie do innych literatur narodowych. Do rozprzestrzenienia się poezji prowansalskiej przyczyniły się krucjaty, na których spotykali się rycerze różnych nacji. W ten sposób poezja ta trafiła m.in. na dwory hiszpańskie, angielskie i niemieckie. W Niemczech pojawiła się w XII wieku pod nazwą Minnesang (od Minne – miłość). Od tego czasu tematyka, styl i forma poezji prowansalskiej znalazła trwałe miejsce w kulturze Europy. Można ją odnaleźć również w lirykach polskich poetów, choćby wierszach Mickiewicza do Maryli Wereszczakówny.
Przykład Fragment cansony Bernarda z Ventadour z XII wieku w tłumaczeniu Edwarda Porębowicza:
I moc wszelką skwapliwie jej zdam, Nie dziwcie się, że śpiewam słodziej, Niż najuczeńsi w krąg pieśniarze: Mnie sama miłość śpiewać każe, Chętnego po swej woli wodzi. Ciało, serce i zmysły i duch Na nią jedną wzrok zwrócony mam, W nią jedną zasłuchany słuch.
i w oryginale