W 1944 wyjechał do Niemiec. W 1950 stanął na czele wydziału gospodarki i finansów Światowej Wspólnoty Litwinów w Niemczech. Siedem lat później założył Litewskie Towarzystwo Pomocy Materialnej "Labdara".
W latach 1957–1965 był dyrektorem Litewskiej Agencji Telegraficznej "Elta". Przygotowywał teksty w języku litewskim do Radia Madryt oraz Radia Watykan i Rzym.
Angażował się w działalność europejskiego ruchu socjalistycznego. W dniach 27-28 lutego 1954 wziął udział w konferencji Międzynarodówki Socjalistycznej w Brukseli. Był również delegatem na V, VI, VII i VIII Kongres Międzynarodówki Socjalistycznej (1959–1963). W 1958 był obecny na konferencji Unii Socjalistów Europy Środkowo-Wschodniej.
Zasiadał w Radzie Wykonawczej Naczelnego Komitetu Wyzwolenia Litwy (1958–1965), wraz ze Steponasem Kairysem był jego przewodniczącym. Do końca życia pozostał członkiem Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej.
Bibliografia
Visuotinė lietuvių enciklopedija, t. 6, Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, Wilno 2004
Kategoria:Litewscy działacze społeczni Kategoria:Litewscy ekonomiści Kategoria:Litewscy działacze spółdzielczy Kategoria:Litewscy emigranci polityczni Kategoria:Litwini w Niemczech Kategoria:Politycy Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej (1896) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Litewscy stulatkowie