Tadeusza Pruszkowskiego w Kazimierzu Dolnym.
Był autorem wnętrz statków pasażerskich MS Piłsudski i MS Batory, jak również projektantem zabudowań dworcowych stacji Piekary Śląskie SzarlejOlgierd Czerner, Listy do redakcji, w: Spotkania z Zabytkami, nr 1/1983, s.77-78, ISSN 0137-222X. Wykładał technikę i sztukę budowy miast w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie (przedmiot: organizacje społeczne w samorządzie). W 1937 był komisarzem polskiego pawilonu na Wystawie Światowej w Paryżu w 1937.
W 1938 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Legii Honorowej.
W czasie walk o stolicę we wrześniu 1939 był komendantem Straży Obywatelskiej na Mokotowie. W czasie okupacji wykładał na tajnym Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i zasiadał w Komisji Rzeczoznawców Urbanistycznych. We wrześniu 1944 roku w jego dom na Saskiej Kępie trafił niemiecki pocisk i dzięki wsparciu prezydenta miasta Mariana Spychalskiego Niemojewski wraz z żoną wyjechali do Lublina. Zaangażował się w działania pod auspicjami PKWN, m.in. współpracował przy organizacji Politechniki Warszawskiej i został prezesem reaktywowanego w Lublinie SARP.