Ten sposób przedstawienia ukrzyżowanego na widlastym krzyżu Chrystusa był zjawiskiem na skalę europejską. Pojedyncze przykłady zachowały się na terenie m.in. Szwajcarii, Austrii, a także na Morawach (m.in. w kościele farnym w Igławie), Śląsku (krucyfiks z kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu, obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie) i na Spiszu (krucyfiks w kościele Św. Jakuba w Lewoczy oraz podobne dzieło w kościele w Maciejowcach, obecnie dzielnicy Popradu). Krucyfiks widlasty był powszechny również we Włoszech (m.in. krucyfiks w kościele Santa Maria Novella we Florencji), Francji (Perpignan) i Hiszpanii. Po połowie XIV stulecia dramatyzm przedstawień Ukrzyżowanego uległ stopniowemu złagodzeniu w kierunku sublimacji, która osiągnęła swoje apogeum wraz z rozwojem stylu pięknego.
Galeria
Zobacz też Pasja Pasja (film 2004) Matthias Grünewald
Przypisy
Bibliografia Monika von Alemann-Schwartz: Crucifixus dolorosus. Beiträge zur Polychromie und Ikonographie der rheinischen Gabelkruzifixe, Bonn 1976. Godehard Hoffmann: Das Gabelkreuz in St.