W latach 1917–1919 dała szereg koncertów na Pomorzu, wspierając polski ruch narodowy. W 1919 powróciła do Australii, przez kolejne dwa lata koncertując jako solistka w Sydney i innych większych miastach, a także występując w Indiach, Cejlonie, ponadto w krajach europejskich (Anglia, Francja, Włochy, Niemcy). W 1921 rodzice podjęli decyzję o osiedleniu się w niepodległej Polsce i Stefania Łukowiczówna wraz z nimi zamieszkała w Sopocie, w willi nazwanej na cześć australijskiego miasta „Adelajdą”. 11 lipca 1922 w kościele Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Sopocie zawarła ślub z Marianem Mokwą. Kontynuowała działalność koncertową, występując głównie na uroczystościach charytatywnych. W 1925, po powołaniu orkiestry symfonicznej Polskiego Towarzystwa Muzycznego w Gdańsku pod kierunkiem Jana Niwińskiego, została solistką tej orkiestry.
W latach 30. angażowała się także w pracę pedagogiczną. Wykorzystując dobre przygotowanie językowe – znała na wysokim poziomie niemiecki, angielski i francuski – została lektorką języka angielskiego w polskich szkołach handlowych Macierzy Szkolnej w Gdańsku, w Instytucie Handlu Morskiego, w liceum handlu morskiego w Gdańsku, w Państwowej Szkole Morskiej, w liceum i gimnazjum humanistycznym w Gdyni.