19 marca 1946 Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie pod przewodnictwem ppłk. A. Janowskiego skazał z 1 Dekr. na karę śmierci siedmiu spośród 23 oskarżonych. Nr sprawy W.1692/46"Księga najwyższego wymiaru kary" w . Zygmunt Wolanin został stracony 24 maja 1946. Pozostawił trójkę dzieci.
Według późniejszych ustaleń ciała straconych siedmiu członków lubelskiego PAS NSZ pochowano w pobliżu glinianek, w rejonie obecnej ul. Grójeckiej w Warszawie, w okolicach współczesnego pomnika Obrońców Warszawy we wrześniu 1939.
Postanowieniem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie z dnia 17 września 1993 wyrok skazujący kpt. Zygmunta Wolanina został unieważniony.
Decyzją z kwietnia 1995 prezydent RP odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego i Krzyżem Partyzanckim.
Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie w Kwaterze „na Łączce”.
Bibliografia , zob także
AIPN, Teczki więźniów 1946, Wolanin Zygmunt AWL, WSR w Warszawie, 117/91/1718 Informator o nielegalnych..., według indeksu W. Minkiewicz, Mokotów, Wronki, Rawicz..., s. 89 Niewinnie Straceni..., s. 96 H. Pająk, Oni..., według indeksu Ł. Socha (M. Turlejska), Te pokolenia żałobami czarne..., s.