W 1929 jednostka przeformowana została w 2 batalion saperów, który podporządkowano dowódcy 2 Brygady Saperów w Warszawie. Dowódcą batalionu został dotychczasowy dowódca pułku, ppłk Stanisław Magnuszewski. 12 marca 1934 batalion podporządkowano dowódcy 2 Brygady Saperów w Krakowie, a 19 grudnia tego roku dowódcy nowo utworzonej 2 Grupy Saperów.
Na podstawie rozkazu Departamentu Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych L. 1010/mob. Sformowanie dowództw i jednostek saperów z 19 lipca 1939 roku 2 batalion Saperów Kaniowskich zmobilizował w terminie do 7 sierpnia 1939 roku sześć rezerwowych kompanii saperów: 121 i 122 dla SGO „Narew”, 124 i 125 dla Armii „Karpaty”, 126 i 127 dla Dowództwa Obrony Wybrzeża Morskiego.
Kompania nr 126 pod dowództwem por. rez. inż. Henryka Orleańskiego razem z kompanią nr 127 pod dowództwem kpt. rez. inż. Ludwika Paprockiego w nocy z 8 na 9 sierpnia 1939 roku przybyły do Gdyni). O świcie 9 sierpnia 1939 roku kompania nr 126 pomaszerowała do Dębogórza, a kompania nr 127 do Starego Obłuża. Dowódcami plutonów w kompanii nr 127 byli porucznicy rezerwy: inż. Marian Kamiński i Jan Żelewski.