W publicystyce zadebiutował w 2003 artykułem Czy diabeł jeździ na Woodstock?, w którym wyraził krytykę Przystanku Woodstock, jego uczestników i organizatora. Publikował w pismach „Zakaz Skrętu w Lewo” (którego był założycielem) i w samodzielnie wydawanym periodyku „W prawo zwrot!”, a w latach 2003–2006 był redaktorem powiązanego z PiS pisma „Zapis Śląski”. W innej publikacji nazwał homoseksualistów „pedałami”, porównał ich do zwierząt i stwierdził, że są wysłannikami diabła. Jako działacz PiS zorganizował projekcję filmu Plusy dodatnie, plusy ujemne (2005) Grzegorza Brauna z udziałem reżysera.

Rozgłos Pawłowi Zyzakowi przyniosła oparta na jego pracy magisterskiej licząca 626 stron książka na temat Lecha Wałęsy Lech Wałęsa – idea i historia, wydana w marcu 2009 przez wydawnictwo Arcana. Za książkę tę otrzymał w 2010 Nagrodę Literacką im. Józefa Mackiewicza. W tym samym roku został również laureatem Nagrody im. Jacka Maziarskiego.

Publikował artykuły na stronie Niezalezna.pl. Publikuje w dwumiesięczniku „Arcana”, „Gazecie Polskiej”, „Niezależnej Gazecie Polskiej”, „Nowym Państwie” i „Niezależna Gazeta Polska – Nowe Państwo”.

W 2013, w 35. rocznicę wypadku, ukazała się jego monografia pt.