von Schlabrendorfowi (za talarów). 1818–1932 – siedziba powiatu. XIX w. – rozwój przemysłu: fabryka chemiczna, zakłady ceramiczne i spożywcze, połączenie kolejowe w 1872 ze Strzelinem, w 1873 z Kamieńcem Ząbkowickim. 1905 – w mieście mieszkało 8475 osób, w tym 98% Niemców, 0,8% Polaków i 0,8% Żydów. 78,3% mieszkańców jest katolikami, zaś 20,8% – ewangelikamiNa podstawie danych ze spisu powszechnego z 1905 r., wg deklarowanego języka ojczystego i religii; nie zaklasyfikowano osób deklarujących więcej niż jeden język ojczysty; wliczono 23 mężczyzn odbywających w mieście służbę wojskową, za: Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Heft VI. Schlesien, Berlin 1908.. 1945 – przyłączenie miasta do Polski, wysiedlenie dotychczasowej ludności do Niemiec. 1951 – odsłonięcie obelisku ku czci Armii Czerwonej znajdującego się przy pl. 15 GrudniaRada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945”, Sport i Turystyka 1988, , s. 778.. 1974 – odsłonięcie w parku miejskim monumentalnego Pomnika Zwycięstwa – pomnika Orła Piastowskiego wg projektu Tadeusza Tellera (1929–2022). 2008 – 28 maja 2008 roku ziębicki kościół św.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ziębice · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.