Na początku XX wieku istniał projekt zburzenia synagogi i budowy nowej, ze względu na fakt, że dzielnica, w której był położony dotychczasowy obiekt zyskiwała coraz gorszą sławę, a świątynia stała się obiektem wandalizmów. Mimo przekazania parceli przez miasto w 1906, w 1918 Żydzi zrezygnowali z planów wobec trudności ze zgromadzeniem funduszy. Zamiast tego w 1925 dokonali generalnego remontu synagogi.
W czasie II wojny światowej świątynia została zamknięta i zdewastowana. Obecnie posiada status zabytku, została odremontowana i podświetlona.
Architektura Synagoga posiada 40 metrów długości i 20 szerokości. Na fasadzie budynku symetrycznie rozmieszczony został rząd pilastrów doryckich tworzących sześć arkad. W synagodze istnieją osobne wejścia dla mężczyzn i kobiet, wszystkie otoczone neoromańskimi portalami. Okna obiektu są półkoliste, zgrupowane po dwa na najwyższym poziomie fasady. Arkady malowane są na kolor oliwkowy na tle białej fasady. Cały budynek ma kształt nieregularnego wieloboku z prostokątną salą modłów.
Bibliografia J.M. Kraemer, La synagogue consistoriale de Metz
Metz Kategoria:Religia w Metzu