W latach 1927–1929 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 1 września 1929, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do dowództwa 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu. 23 października 1931 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Batalionu Strzelców w Chojnicach. 24 stycznia 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 2. lokatą. W marcu tego roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko szefa sztabu. W 1938 został mianowany dowódcą 6 pułku strzelców podhalańskich i pułkiem tym dowodzi w czasie kampanii wrześniowej. Po zakończeniu działań wojennych uniknął niewoli i przyjechał do Warszawy, gdzie prowadził przedsiębiorstwo handlu nieruchomościami.
W grudniu 1939 wstąpił do Służby Zwycięstwu Polki i został szefem Wydziału II Komendy Okręgu Warszawa Miasto. W tym czasie używa pseudonimów „Koniak” i „Leliwa”. Funkcję tę pełnił również w Związku Walki Zbrojnej.