W latach 1929–1934 pełnił funkcję dyrektora Opery Wiedeńskiej. Dyrygował także Filharmonikami Wiedeńskimi (1930–1933). W kolejnych latach był dyrektorem Staatsoper w Berlinie (1934–1937) i Bayerische Staatsoper w Monachium (1937–1944), dyrygentem koncertów Mozarteum w Salzburgu (1939–1945) i ponownie dyrygentem Filharmoników Wiedeńskich (1944–1945). Należał do czołowych postaci życia kulturalnego w III Rzeszy, utrzymywał kontakty z Adolfem Hitlerem i Hermannem Göringiem. Z drugiej strony ułatwił wielu osobom pochodzenia żydowskiego wyjazd z Niemiec. Ze względu na swoją dwuznaczną postawę był po wojnie objęty śledztwem i dopiero w 1947 roku zezwolono mu na powrót do działalności publicznej.
W 1947 roku wrócił na posadę dyrygenta Filharmoników Wiedeńskich i prowadził z tą orkiestrą koncerty noworoczne. W latach 1951–1953 dyrygował w londyńskim Covent Garden Theatre, a w latach 1953–1954 na festiwalu w Bayreuth. Zmarł podczas podróży koncertowej po Ameryce Środkowej.
Jego żoną była śpiewaczka Viorica Ursuleac.