W 1967, po wydaniu jej pierwszej powieści w przekładzie polskimZłuda w tłumaczeniu Kaliny Wojciechowskiej, Państwowe Wydawnictwo "Iskry", Warszawa 1962; powtórne wydanie: "Świat Książki", Warszawa 2007., odbyła podróż do Polski w towarzystwie swej oddanej przyjaciółki Karoliny Babeckiej de Borrell (upamiętnionej w powieści Złuda w postaci Eny), publikując cykl oryginalnych reportaży z kraju „za żelazną kurtyną”Wydane w całości przez "Iskry" w 2012 r. pt. Za żelazną kurtyną. Podróż do Polski w 1967 roku w tłumaczeniu Filipa Łobodzińskiego., w których interesująco ukazała obraz gomułkowskiego PRL. W późniejszych latach (zwłaszcza po rozwodzie w 1970 r.) znalazła się w trudnej sytuacji osobistej, coraz bardziej odsuwając się od życia towarzyskiego i publicznego, zrażona panującą wokół atmosferą i szarzyzną. Cierpiąc przez dwadzieścia końcowych lat życia na chorobę AlzheimeraSchyłkowy okres życia przedstawiła Cristina Cerezales w wydanym pośmiertnie tomie Música blanca (2009)., zmarła mając 82 lata w podmadryckiej miejscowości Majadahonda.