Zostały też pierwszymi statkami Cunarda, dla których nazwy wybrano w drodze specjalnie ogłoszonego konkursu.
W dniu 16 listopada 1907 „Mauretania” wypłynęła w rejs dziewiczy. W tym samym miesiącu przebyła Ocean Atlantycki ze średnią prędkością 23,69 węzła (na trasie Ameryka-Europa) i zdobyła Błękitną Wstęgę Atlantyku – nagrodę dla statku, który najszybciej pokona dystans między Europą a Ameryką. Początkowo rywalizowała o tytuł najszybszego statku na Atlantyku z bliźniaczą Lusitanią, ale od 1908 r. ostatecznie rekord pozostał przy Mauretanii. Jej osiągnięcia nie zdołano pobić przez kolejne 20 lat. 25 lipca 1922 Mauretania poprawiła własny rekord uzyskując średnią prędkość 26,06 węzła: podróż z Queenstown w Irlandii do Nowego Jorku trwała tylko 4 dni, 10 godzin i 51 minutPiwowoński Jan: O Błękitną Wstęgę Atlantyku, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1962, seria "Miniatury morskie", s. 38-42. W 1927 r., mając z górą 20 lat służby, spiesząc na sygnał SOS z innego statku, rozwinęła średnią prędkość 29 węzłów. Statkiem, który ostatecznie odebrał „Mauretanii” oba rekordy trasy, została w 1929 roku sławna niemiecka dwukominowa SS Bremen (51.656 BRT, „rodem” z Bremy). Dwudziestodwuletnia „Mauretania” jeszcze w tym samym roku spróbowała odzyskać utracone trofeum, rozwijając w jednym z rejsów do Europy prędkość aż 27,22 w.