zajął on Nalczyk, ale już 16 listopada został zmuszony do opuszczenia miasta. Pod koniec listopada wycofał się poza granice Kabardii w rejon Kisłowodska, a stamtąd na Kubań, gdzie przyłączył się do Armii Ochotniczej. Po zajęciu północnego Kaukazu przez wojska białych gen. A. I. Denikina na pocz. 1919 r., do Kabardii powrócił Oddział Wolności. Książę Z. A. Dautukow-Sieriebriakow został mianowany dowodzącym siłami wojskowymi w Kabardii jako zastępca rządcy Kabardii księcia Fiodora N. Bekowicza-Czerkasskiego. Prowadził on ciężkie walki z oddziałami bolszewickimi i ich lokalnych sojuszników, jak Szariacka Armia Kabardii. W poł. 1919 r. skierował swój Oddział, przeformowany w jeden z pułków Kabardyjskiej Dywizji Konnej, na front pod Carycynem, gdzie zginął w konnym ataku na pozycje bolszewickie w rejonie wsi Orłowka w czerwcu.
Bibliografia Konstantin A. Czcheidze, Генерал Даутоков-Серебряков в гражданской войне
Kategoria:Oddziały Białej Armii