Środowiskowa ocena cyklu życia (ang. life cycle assessment, LCA) – ocena cyklu życia. Jest to technika z zakresu procesów zarządczych, mająca na celu ocenę potencjalnych zagrożeń środowiska. Istotą tej metody jest nastawienie nie tylko na ocenę wyniku końcowego danego procesu technologicznego, ale także oszacowanie i ocena konsekwencji całego procesu dla środowiska naturalnego.
Powstanie Pierwsze wzmianki o tego typu metodzie pochodzą w prac Harolda Smitha, przedstawionych na Światowej Konferencji Energetycznej w 1969 roku. Oryginalne badania tego uczonego dotyczyły wytwarzania różnych rodzajów energii w wybranych procesach chemicznych. Jedną z pierwszych firm, które zainteresowały się wykorzystaniem tych analiz w praktyce była Coca-Cola, która zleciła przeprowadzenie dalszych badań.
Rozwój Kryzys energetyczny z lat siedemdziesiątych XX w. przyczynił się do rozwoju metody LCA i był inspiracją do dalszy badań i analiz opartych na założeniach metody. Stopniowo na skutek prac badawczych i rozwoju metoda zaczęła odbiegać od formy przedstawionej oryginalnie w pracach Harolda Smitha.