Antoni Glinojecki był w pierwszej połowie XIX w. dziedzicem sąsiednich Szyjk, tak jak i jego syn Franciszek. W czasie potopu szwedzkiego spalono i zrabowano kościół podobnie jak całą wieś.
W 1859 r. założona została przez spółkę obywatelską cukrownia „Izabelin”, której osada zawdzięcza swój rozwój. Robotnicy z cukrowni uczestniczyli w powstaniu styczniowy, biorąc udział w potyczce pod Unieckiem, a także w strajkach w 1918, kiedy to utworzyli radę delegatów robotniczych.
26 maja 1930 roku podczas podróży po województwie warszawskim Ignacy Mościcki odwiedził Glinojeck. Ówczesny prezydent został powitany przez wójta gminy, sołtysa i proboszcza parafiiWieści Glinojecka. Nr 2 1994. Prezydent Mościcki w Glinojecku. str 5.
Podczas II wojny światowej wielu cukrowników walczyło z okupantem. W 1977 wybudowano nowoczesny kombinat cukrowniczyTomasz Chludziński, Janusz Żmudziński „Mazowsze, mały przewodnik” Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1978 s. 119..
Glinojeck prawa miejskie uzyskał 1 października 1993 roku.