Twórczość Ostatnie trzy lata życia poświęcił rzeźbie. Rzeźbić zaczął w 1971 r. Pomysły czerpał z prasy, radia, telewizji. Prace Słomińskiego zaliczane do nurtu nazywanego prymitywizmem lub sztuką naiwną do dzisiaj wzbudzają zachwyt i zainteresowanie. Wielokrotnie nazywany Nikiforem Północy, rzeźbiarz tworzył prace, które były ilustracją otaczającego go świata, oraz wytworem jego fantazji i wyobraźni. Wśród jego prac obok osobistości z kręgu polityki i dyplomacji, postaci z życia codziennego, młodych kobiet lub osób napotkanych w młodości, pojawiają się także postacie ewangeliczne. Wydarzenia i postacie areny polityki i dyplomacji międzynarodowej były również tematem rzadko spotykanym wśród innych ówczesnych ludowych rzeźbiarzy, co jeszcze bardziej sprawiało, że prace Słomińskiego były oryginalne i nietuzinkowe. Nie było w nich też cech naśladownictwa czy stylizacji, przez co były tak pożądane. To właściwie charakterystyczne dłonie o szerokich, długich, wyciętych palcach informowały o różnych stanach psychicznych postaci. Sygnalizowały radość, strach, smutek, powagę. Dodatkowo, bez znaczenia, czy była to rzeźba świętego, króla, mężczyzny czy kobiety, wszystkie prace w całości pokryte były farbą, co dodawało postaciom osobliwego kolorytu i niespotykanej ekspresji.