Realizacje Anny Konik przybierają różny kształt w zależności od miejsca, w którym są prezentowane (tzw. instalacje in situ). Często zmieniają kubaturę wnętrz. Ujawniają warsztat rzeźbiarski. Poprzedzają je trójwymiarowe modele, plany, rysunki, makiety. Odmienne perspektywy Konik ukazuje za pomocą jednoczesnego wyświetlania wielu obrazów. Niekiedy w jej przestrzeń Konik wprowadza przedmioty, obiekty, rysunki, fotografie, kolaże.
Problem wyobcowania porusza w pracach: Toys, In the Middle of the Way, Przezroczystość, Our Lady's Forever, W tym samym mieście, pod tym samym niebem...
Dotyka także zagadnienia miejsca – jako przestrzeni z określoną historią, związaną z faktycznymi osobami, nasyconą emocjami. Temat miejsca równolegle z rozwijaną w nim historią osoby występuje w Our Lady's Forever, Play back (of Irène). Samodzielnie został podjęty w projekcie Willa Zauroczonych.
W pracach Konik obok tożsamości wyobcowanego człowieka i miejsca, istotną rolę pełni materia indywidualnej pamięci. Te trzy wątki splatają się ze sobą we wszystkich realizacjach artystki.
Projekty Moje włosy 1998, kolaż fotograficzny
Ukazuje przeskalowane pasma ściętych włosów. Otacza je specyficzna forma ramy, na którą składa się wiele przedstawień portretowych ich właścicielki-artystki.