Wskazują też, że utwór jest swobodną kompilacją religijnej wizji i autentycznych relacji z podróży irlandzkich żeglarzy, uzupełnioną opowieściami z sag skandynawskich, folkloru i motywami klasycznymi (Odyseja, Eneida).
Zobacz też brendan (łódź).
Bibliografia William H. Babcock, Legendary Islands of the Atlantic, 1922. Ludwik Zajdler, Atlantyda (1963 i późniejsze wydania) rozdział Ląd który naprawdę i najsłuszniej może nazywać się lądem stałym. Jerzy Strzelczyk, Iroszkoci w kulturze średniowiecznej Europy, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2008.
Kategoria:Legendarne wyspy