Służba powojenna i wojna koreańska Po wojnie kontynuował służbę w lotnictwie radzieckim. Wziął udział w wojnie koreańskiej po stronie północnokoreańsko-chińskiej, między kwietniem 1951 a lutym 1952. Odbył 149 lotów bojowych i, według danych radzieckich, zestrzelił 13 samolotów amerykańskich, zyskując status asa myśliwskiego.
10 października 1951 nadano mu tytuł Bohatera Związku Radzieckiego (Medal „Złota Gwiazda” nr 9283), za skuteczne dowodzenie w powietrzu, męstwo i odwagę.
W 1955 Kramarienko ukończył wojskową akademię lotniczą. Służył na Białorusi, następnie w Gruzji. Dowodził pułkiem myśliwskim, a następnie był zastępcą dowódcy dywizji lotnictwa myśliwskiego w Nowosybirsku i zastępcą szefa sztabu 23 Armii Powietrznej w Czycie. Latał na myśliwcach MiG-15, MiG-17, MiG-21 i przechwytujących Su-9. W 1970 służył jako doradca wojskowy w Iraku i Algierii. W 1981, w stopniu generała majora, odszedł do rezerwy. Mieszkał następnie w Moskwie, działał w organizacjach weteranów, m.in. klubie Bohaterów Związku Radzieckiego.
Autor książki Protiw „Messerom” i „Sejbrom” – W niebie dwóch wojen.