Do dziś uważana jest za jedyną epopeję w literaturze francuskiej.
Okoliczności powstania „Małe epopeje” Około 1848 roku Wiktor Hugo planował napisanie kilku utworów poetyckich określonych roboczym tytułem „Małe epopeje”, mających poruszać problem postępu i odwiecznego dążenia człowieka zarówno do osobistej doskonałości, jak i poprawy losu całych społeczeństw. Ze względu na zaangażowanie polityczne autora pomysł ten został odłożony na później. Z kolei po zamachu stanu w 1851 Hugo zajął się tworzeniem poezji politycznej (powstał tom wierszy Chłosta oraz pamflet Napoleon Mały) i dopiero po kilku latach pobytu na wyspie Guernsey zaczął się skłaniać ponownie ku problematyce uniwersalnej: pragnął połączyć wątki społeczne z religijnymi. W 1857 zaproponował wydawcy Hetzelowi, u którego wcześniej ukazała się Chłosta oraz Zamyślenia, publikację poematów Bóg oraz Koniec Szatana, nad którymi wówczas pracował. Hetzel odmówił publikacji, uznając, że kolejne – po Zamyśleniach – wiersze metafizyczne nie zyskają popularności. W zamian zaproponował autorowi rozwinięcie pomysłu „Małych epopei”. Artysta zgodził się na zmianę planów i podjął pracę nad tym dziełem;