Obraz, namalowany w 1460 roku, składa się z trzech planów tworzących wrażenie głębi. Na pierwszym znajduje się przywiązana postać Sebastiana przeszytego strzałami. Pomimo odniesionych ran został przedstawiony przez artystę jako wciąż żywy. Spogląda on w niebo, a na głowie ma już aureolę świętego. Po lewej stronie na kolumnie widoczny jest grecki napis To ergon ton Andrea ("dzieło Andrei"), który był podpisem autora dzieła. Na dole obrazu, na lewo od stóp, Mantegna namalował trzecią stopę wyrzeźbioną niejako w kamieniu. Kontrast stóp świadczy o umiejętności malowania tego samego elementu w różnych tworzywach.
Drugi plan stanowią kamienista droga i ostre skały przypominające płaskorzeźby. Na trzecim planie Mantegna umieścił port i położone na wzgórzu miasto – prawdopodobnie Weronę. Górną część obrazu zajmują chmury, przyjmujące kształt marmurowej płaskorzeźby. Stanowią one element łączący wszystkie plany. Jedna z chmur po lewej stronie ma kształt jeźdźca na koniu. Motyw ten został zaczerpnięty z kolumny Trajana lub z płaskorzeźby fasady kościoła San Zeno w Weronie przedstawiającej króla Teodoryka.