Powrót do wielkiej formy zanotował w 1982. Ustanowił w Oslo rekord Europy na 10 000 metrów wynikiem 27:24,39, poprawiając rezultat swego rodaka Fernando Mamede. Na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach zajął 4. miejsce na 10 000 metrów. Zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w biegach przełajowych w 1983 w Gateshead. Na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach zajął 6. miejsce na 10 000 metrów.
Pierwszy maraton w swojej karierze pobiegł pod koniec 1982 w Nowym Jorku, ale go nie ukończył wskutek kolizji z widzem. W 1983 zajął 2. miejsce w biegu maratońskim w Rotterdamie ustanawiając rekord Europy rezultatem 2:08:39. Został złotym medalistą mistrzostw świata w biegach przełajowych w 1984 w East Rutherford, a w drużynie zdobył brązowy medal. 2 lipca 1984 w Sztokholmie pomógł koledze z reprezentacji Fernando Mamede pobić rekord świata na 10 000 m wynikiem 27:13,81 (Lopes przybiegł drugi).
Na igrzyskach olimpijskich w 198] w Los Angeles Lopes pokonał faworytów i zwyciężył w biegu maratońskim. Jego wynik 2:09:21 był rekordem olimpijskim aż do igrzysk w 2008, kiedy został poprawiony przez Samuela Wanjiru. Lopes został pierwszym mistrzem olimpijskim z Portugalii.