Po zakończeniu powstania wielkopolskiego uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Zawsze dbał o swoich żołnierzy i był wśród nich bardzo popularny. 4 lipca 1920, jako podporucznik i dowódca II batalionu 159 Pułku Piechoty Wielkopolskiej został ranny w czasie bitwy nad Dołhem, dostał się do bolszewickiej niewoli i został zamordowany. Oficjalnie został uznany za zmarłego 14 lipca 1920 w miejscowości Holszany.
Według innej wersji latem 1920 w trakcie odwrotu próbował przedostać się w cywilnym ubraniu do linii polskich. Niestety został schwytany przez Rosjan i 10 sierpnia 1920 rozstrzelany w Wilnie. W 1929 został oficjalnie uznany za zmarłego. W 1937 pośmiertnie awansowany na stopień kapitana.
Był odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy i odznaką pamiątkową 74 pp. Rodziny nie założył.
Upamiętnienie Jest patronem ulicy w Buku. Na budynku mieszczącego się tam przedszkola jest jego wizerunek w formie płaskorzeźby.