U schyłku życia W życiu codziennym cechowała ją prostota, ubóstwo, poświęcenie i bezinteresowność. Przez cały okres rzymski chodziła tylko w jednym habicie i w jednej parze obuwia. Pod koniec życia zajęła się opracowaniem konstytucji zgromadzenia, noszącego nazwę Instytutu Sióstr Benedyktynek od Miłości (wł. L’Istituto delle Suore Benedittine di Carità), które 5 marca 1926 zostało urzędowo zatwierdzone.
Próbowała przeszczepić zgromadzenie sióstr do odrodzonej Polski, ale bez powodzenia. Udało się jej jedynie erygować jeszcze dwa nowe domy na Sardynii oraz przenieść dom generalny zgromadzenia do Centocelle, na przedmieściach Rzymu, gdzie zmarła 24 września 1926. Została początkowo pochowana na cmentarzu, po czym w listopadzie 1983 przeniesiono jej ciało z grobowca zgromadzenia, w którym spoczywało od 1958, do kaplicy domu generalnego w Centocelle.