Philip Toynbee uznał Adę za przykład skrajnego ekshibicjonizmu. Również późniejsi i współcześnie badacze Nabokova nie są zgodni w ocenie tej powieści – niektórzy uznają ją za najlepsze dzieło pisarza (m.in. Stephen Jan Parker), inni natomiast za dzieło całkowicie nieudane (m.in. Andrew Field).
Wielu recenzentów dopatrywało się w powieści rysów autobiograficznych, widząc w tytułowej bohaterce portret Véry Nabokov, żony pisarza. Nabokov reagował bardzo gwałtownie na takie insynuacje i upominał autorów takich recenzji. Upomnienie takie spotkało m.in. Matthew Hodgarta i Johna Updike'a.
Zarys treści Akcja powieści rozgrywa się na fikcyjnej planecie o nazwie Antyterra, przypominającej Ziemię. Autorem przedstawionym (posługującym się narracją pierwszo- i trzecioosobową) jest Van Veen, powieść zawiera również dopiski Ady i uwagi wydawcy Vana – Ronalda Orangera.
Bohater i narrator, Van Veen, jest synem Demona Veen i obłąkanej Aquy, opętanej przez wiarę w obcą planetę, Terrę. Przez całe życie Demon romansował z siostrą swojej żony, Mariną, zamężną z jego bratem Danem Veen;