thumb|240px|cmentarz Jeżycki w Poznaniu – grób Wacława Zembala thumb|240px|Kolegium Zembala Wacław Zembal (ur. 8 września 1893 w Dąbrowie Górniczej, zm. 11 sierpnia 1952 w Poznaniu) – polski ogrodnik, dyrektor Państwowej Szkoły Ogrodnictwa i Ogrodu Botanicznego w Poznaniu, wykładowca poznańskiej Wyższej Szkoły Rolniczej.

Życiorys Był synem rzemieślnika Mikołaja i Petroneli z domu Cembrzyńskiej. W latach 1905–1912 uczęszczał do szkoły handlowej w Będzinie. Realizując towarzyszące mu od dzieciństwa zainteresowania przyrodnicze w 1912 rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Ogrodniczej w Warszawie, którą ukończył – po przerwie związanej z wydarzeniami wojennymi – w 1917. Podjął wówczas pracę w Stacji Doświadczalno-Ogrodniczej w podwarszawskich Morach jako asystent.

Po czterech latach przeniósł się do Poznania. Był młodszym asystentem w katedrze ogrodnictwa na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiemu, kierowanej przez Rudolfa Boettnera. Z profesorem Boettnerem współpracował także w ramach działających przy katedrze Jednorocznych Kursów Ogrodnictwa, na których od 1921 prowadził zajęcia z kwiaciarstwa. Od 1923 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Kursów.