Nowe Miasto – jedna z południowych dzielnic Elbląga.
Historia thumb|150px|Herb Nowego Miasta Elbląga thumb|Kościół parafialny pw. Trzech Króli przed wyburzeniem w 1881 r. thumb|Nowy kościół pw. Trzech Króli (nieistniejący) W miejscu dzisiejszej dzielnicy znajdowało się miasto założone w 1337 roku przez wielkiego szpitalnika i komtura elbląskiego Zygfryda von Sittena, które powstało jako ośrodek konkurencyjny wobec Starego Miasta Elbląga. W 1341 roku wzmiankowany był po raz pierwszy parafialny Kościół Trzech Króli w Elblągu. Nowe Miasto Elbląg otrzymało przywilej lokacyjny w 1347 roku. Posiadało swój ratusz miejski usytuowany w pobliżu skrzyżowania obecnych ulic Giermków i Ślusarskiej. Nowe Miasto Elbląg było jednym z członków założycieli Związku Pruskiego w dniu 14 marca 1440 roku. W wyniku postanowień II pokoju toruńskiego z 1466 roku miasto zostało włączone do Królestwa Polskiego. W 1478 Stare i Nowe Miasto połączyły się.
W latach 1881–1885 rozebrano stary kościół parafialny i na jego miejscu zbudowano nowy w stylu neogotyckim.