działało ono do 1737 r., kiedy to powróciło z Torunia studium filozoficzne. W 1756 r. przeniesiono jeszcze do Świecia studium prawa kanonicznego.
Szkołę ostatecznie zamknięto w 1774 r., po przejściu Bydgoszczy pod władzę pruską. Dwóch lektorów i 10 studentów przeniesiono do Łowicza z polecenia prowincjała Floriana Willanta.
Jednym z profesorów studium był w latach 30. XVI wieku Bartłomiej z Bydgoszczy – bernardyn, leksykograf, pierwszy twórca słownika łacińsko-polskiego.
Zobacz też Bartłomiej z Bydgoszczy Klasztor Bernardynów w Bydgoszczy Kościół pobernardyński Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Bydgoszczy Biblioteka Bernardynów w Bydgoszczy Domek loretański w Bydgoszczy Historia kultu religijnego w Bydgoszczy
Przypisy
Bibliografia Guldon Zenon, Kabaciński Ryszard: Szkice z dziejów dawnej Bydgoszczy XVI-XVIII w., Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, 1975 Kantak Kamil. Z przeszłości bernardynów bydgoskich. In. Przegląd Bydgoski Rocznik 1 R.1933 z.2 Klasztory bernardyńskie w Polsce w jej granicach historycznych. Praca zbiorowa pod red. Ks. Hieronima Eug. Wyczawskiego OFM. Wydawnictwo Bernardynów „Calvarianum”. Kalwaria Zebrzydowska 1985, str. 35-40 Iłowski Henryk. Geniusz loci bernardynów bydgoskich. In. Kalendarz Bydgoski 2001
Kategoria:Oświata I Rzeczypospolitej Kategoria:Historia Bydgoszczy Studium Kategoria:Polskie instytucje filozoficzne